Op 7 maart 1975 liet ik mij voor het eerst horen. In mijn jeugd was ik veelal te vinden met een walkman op mijn hoofd.
Zo rond mijn negende kwam Rene Froger in beeld waar ik eigenlijk vanaf dat moment niets meer van gemist heb. Ik mixte het wat op met Tom Jones en Michael Jackson, maar Froger was toch echt de favoriet, dus het was ook niet zo gek dat ik werkelijk alle teksten van binnen en van buiten kon.

 

Zelf heb ik het idee dat Rene mij door zijn liedjes te luisteren heeft leren zingen.Tijdens het stappen, zo rond mijn 20e, hoorde een barkeeper dat ik alle liedjes van Rene klakkeloos meezong, en ook de inmiddels opkomende Marco Borsato liedjes schudde ik uit mijn mouw. Op een gegeven moment gaf hij mij de microfoon en zei: "laat jij je stem eens horen?" Onwennig en met wat schaamte deed ik toch wat er gevraagd werd, en dat resulteerde in een stomverbaasde barkeeper en wat gasten die in eerste instantie niet eens door hadden dat er live gezongen werd.
Vanaf dat moment had ik de smaak te pakken en wilde alle liedjes en speciaal de Froger songs meezingen tot groot vermaak van het publiek.
 

Toen mijn broer mijn ouders vertelde wat ik in de stad allemaal uitspookte geloofden ze er helemaal niets van. Dat verlegen schuchtere jochie, die durft dat niet hoor. Mijn broer nam ze mee naar een kroeg aan de Amstel waar die avond een playback show was, na een hele avond gezeten te hebben terwijl er niets gebeurde hadden mijn ouders toch zoiets van "zie je wel, het gebeurt niet." Tot daar plotseling "Calling out your name" van Rene Froger te horen was.

"Zou je niet eens naar je zoon kijken." zei mijn broer, "hij staat boven aan de trap te zingen!"
Vanaf dat moment had ik mijn trouwste fans gevonden, de hele dag plozen ze alle kranten uit op zoek naar talentenjachten, en mijn vader bracht me het hele land door. Mijn allereerste overwinning was in Cafe de Nieuwe Vaart van uitbater en zanger Ronald.

 

Met gepaste trots: Er staan inmiddels een aardig aantal prijzen en talent-trofeeen in mijn huis.
 

Na de talentenjachten volgde een tijd vol met feesten, partijen en artiestengala's door heel Nederland. Ook was ik ieder jaar 2 weken in Torremolinos (Spanje) voor de Nederlandse toeristen aldaar. Al die tijd combineerde ik dit met mijn werk als barkeeper bij cafe 't Lommertje, Party Crew Cafe en weer cafe 't Lommertje.

Eind 2006 ben ik door Peter Beense benaderd of ik interesse had om huiszanger in zijn cafe op het Rembrandtplein. Wat een eer, en ja heel graag wilde ik dat. Ik heb toen de knoop door gehakt en gestopt met mijn werk als barkeeper om mij compleet op het zingen te richten. Sinds juli 2007 combineer ik dit met mijn eigen boekings- en entertainmentbureau: Party Sound Productions. Ik organiseer nu zelf ook artiestengala's en feesten waar ik dan veel van mijn muzikale vrienden bij uitnodig.

In de loop der jaren hebben we al verscheidene songs opgenomen, waaronder: "Ze zei niet een keer ik hou van jou" en "Laat me (Gipsy kings). En in april 2008 is de eerste single inclusief videoclip uitgebracht. Een nummer geschreven door Bram Koning en opgenomen bij Hans Aalbers recordings.

 

De singles volgden zichzelf toen snel op en mijn debuutsingle werd zelfs geplaatst op de drie dubbel cd van EMI met de titel “Het Mooiste van Amsterdam” Trots? Jazeker!

 

Na “Hoe kan ik van je houden” en “Alles is anders” beide van Bram Koning’s hand, volgde er een duet met de Zaanse zanger Benjamin met de titel “Het leven is veel mooier zonder jou” gecomponeerd door Kees Tel en geschreven door ons zelf.

 

In 2010 besloot ik een nummer wat ik al bijna 10 jaar op de plank had liggen te gaan uitbrengen.

Tekst en muziek van Herman Lamers en een schitterend Arrangement van Axel Lindelauf. (ex Volumia)

“Vrij zijn” was de titel. Deze behaalde nr 71 in de mega top 100. Weer een stapje verder.

 

In 2010 was het tijd voor uitbreiding en ben ik toegetreden tot de Oranjeband. Een band die alleen maar nederlandstalige top muziek brengt de hele avond lang. Een hechte formatie en in korte tijd goede vrienden geworden wat ons optreden zeer ten goede komt. Een feest op het podium is een feest in de zaal is ons motto.

 

Tegenwoordig kunt u mij optredend vinden in Nederland, Oostenrijk, Spanje, Italië en zelfs Tjechië.

 

Dus durf ik bijna te zeggen altijd wel een keer bij u in de buurt.

 

Wie weet tot ziens!